بعد هر چقدر هم که آب به معده اش ریخته باشد فقط به دفعات دستشویی رفتنش اضافه شود و از خشکی لبش هیچ کم نشود . رژ مایع و چرب کننده های لب هم جواب گو نباشند . ترک بگیرد و خشک شود و زشت؛ درست مثل دریاچه ی نمک . میشود فاجعه یک تب تابستانه. که کم از پروژه صبح اول صبحیه فردا نخواهد داشت برای آدم . یعنی هیچ کم تر از پروژه های همراه با دفاعیه نخواهد بود ، حالا این خودش فردا یک داستان مفصلیست که باید دید چطور خواهد شد.  

تبی که بخواهد به اوج خودش رسیده باشد آن هم اینجور ، آدم را درست مثل یک مرغ سرکنده میکند که دارد بال بال میزند و خودش را به دیوار کلاس میچسباند تا خنک شود آن هم فقط کمی بلکه همه چیز کمی قابل تحمل شود .  آدم که تب داشته باشد در این گرما خیلی سخت است باور کند گرمای عجیبی که این دو روز تحمل کرده است  از تب زیادش است و نه هوای گرمی که رو به خنکی رفته است بعد حرص اش میگیرد . این که گونه هایش صورتی شده است و داغ داغ از گرمای هوا نباشد ؛ تب دارد ، سرما خورده است شاید هم گرما !. خب سخت است باور این ها!!!

آدم وقتی تب دارد احساس میکند این ها خیلی بد است حتا بد تر از میان ترم های پشت سر هم . آدم که تب دارد و کف دستش داغ باشد برای جزوه نوشتن به مشکل برمیخورد . ادم که تب داشته باشد و چشمانش داغ داغ باشد برای ریز نوشته های استادش به مشکل برمیخورد حتا با عینک که به چشم اش زده است . آدم که تب داشته باشد و جایش هم داغ شده باشد برای نشستن روی صندلی به مشکل برمیخورد و نمیتواند بماند در کلاسی که استاد اش ریز ریز میخندد و به ترم بعد و تکرار دوباره تهدید میکند و خونسرد خودش را باد بزند.. تازه از همه بد تر زمانیست که یادش بیاید تکمیل ظرفیت غیبت هایش شده است آن هم از خیلی پیش و دیگر نمیشود که بشود غیب داشت . یعنی دیگر فاجعه به اووج خودش نایل شده است با این ها .

 عزیزکانم ! یک پندی میگویم که وقتی به حال و روز امروز من دچار شده اید برایتان قابل تحمل شود ؛  بهتر است یک بغل دستی صبور داشته باشد که کم اش بشود تا آخر کلاس هذیون به گوش مهربانش تزریق کرد  و طفلک هم هیچ چیزی نگوید . این بهتر از هر چیزیست . اصلن تب با هذیون گفتن همراه است . اصلن میدانید یکی از راه های درمانش همین جناب هذیون میباشد اصلن ! امتحان کرده ام که میگویم!! :|