^{از آن امتحان های ششگانه سه تا و نصفی مانده است. نصفش برای میان ترم بعد از ترم است و آن سه تایش هم برای سه درس سه واحدی که یکی انتگرال خیز است و دیگری هر چه دارد سلف و خازن و مقاوت و بست های پیچ در پیچ... یکی هم برای فردا صبح راس ساعت هشت و نیم میماند که پر از دلیگیت ها و اینترفیس ها و کلاس و وراثت و هزار کوفت و زهر مار دیگر است که برای هیچ کدامشان هم استرس نداشته ام با آن که به همان هیچ ها تسلط ندارم و امکان دارد دانشجویی که میگویند خدای سی شارپ است و اینها این درس سه واحدی را با مخ بیافتد و پاس نکند و اتفاق های بد دیگر . شما باور نکن ، به جان خودم نه به جان همین جن کوفتی که درست وقت امتحانات ترم و میان ترم سر لج و لجبازیست با من ، من نه خدای سی شارپم نه اسطوره برنامه نوییسی و نه هیچ کوفت دیگر.. من یک دانشجوی مهندسی نرم افزار هستم که فردا امتحان دارد و هیچ هم از دلیگیت ها نمیداند و هیچ با اینترفیس ها سر خوش ندارد و هیچ هم نخوانده است و هیچ هم برای هیچ هایش استرس ندارد هیچ..بلکه نشسته است و برای ظهر بعد از امتحانش برنامه میچیند.}

^{شما اینجور باور کن.}